این عشق
به این سختی
به این تردی
به این نازکی
به این نومیدی٬
این عشق
به زیبایی روز
و به زشتی زمان
وقتی که زمانه بد است
این عشق
این اندازه حقیقی
این عشق
به این زیبایی به این خجستگی به این شادی و
این اندازه ریشخند آمیز
لرزان از وحشت چون کودکی در ظلمات
وبه این اندازه متکی به خود
آرام٬مثل مردی در دل شب
این عشقی که وحشت به جان دیگران می اندازد
به حرفشان می آورد
و رنگ از رخسارشان می پراند٬
این عشق بزخو شده - چرا که ما خود در کمینشیم-
این عشق جرگه شده زخم خورده پامال شده پایان یتفته انکار شده از یاد رفته
- چرا که ما خود جرگه اش کرده ایم زخمش زده ایم پامالش کرده ایم تمامش کرده ایم منکرش شده ایم از یادش برده ایم٬
این عشق دست نخورده ی هنوز این اندازه زنده و سرپا آفتابی
از آن توست٬ از آن من است.
آن چیز همیشه تازه که تغییری نکرده است٬
واقعی است مثل گیاهی
لرزان است مثل پرنده ای
به گرمی و جان بخشی تابستان.
ما دو می توانیم برویم و برگردیم
می توانیم از یاد ببریم و بخوابیم
بیدار شویم و رنج بکشیم و پیر شویم
دوباره بخوابیم و خواب مرگ ببینیم
بیدار شویم . بخوابیم و بخندیم و جوانی از سر بگیریم٬
اما عشقمان به جا می ماند.
لجوج مثل موجود بی ادراکی
زنده مثل هوس
ستمگر مثل خاطره
ابله مثل حسرت
مهربان مثل یادبود
به سردی مرمر
به زیبایی روز
به تردی کودک
لبخند زنان نگاهمان می کند و
خاموش با ما حرف می زند
ما لرزان به او گوش می دهیم
و به فریاد در می آییم
برای تو و برای خودمان٬
به خاطر تو٬ به خاطر من
به خاطر همه دیگران که نمی شناسیم شان
دست به دامنشان می شویم استغاثه کنان
که بمان
همان جا که هستی
همان جا که پیش از این بودی.
حرکت مکن
مرو
بمان
ما که عشق آشناییم از یادت نبرده ایم
تو هم از یادمان نیر
جز تو در عرصه ی خاک کسی نداریم
نگذار سرد شویم
هر روز و از هر کجا که شد
از حیات نشا نه ای به ما برسان
دیر ترک٬ از کنج بیشه ای در جنگل خاطره ها
ناگهان پیدا شو
دست به سوی ما دراز کن و
نجاتمان بده.
***********
محسن نازنینم:
ما سه ساله شدیم و در جشن سه سالگی مان این شعر را به تو تقدیم می کنم. بخوانش٬ چندین بار . همان کاری که من کردم. دیوانه می شوی. همانطور که من شدم!
می بینی چقدر به ما نزدیک است؟ و همین نزدیکی دو روح انسانی است که دیوانه کننده است.
عزیزم ! چه کسی بهتر از من و تو می تواند این شعر را درک کند؟ بهتر از من و تو یی که زندگی اش کرده ایم؟
امیدوارم همین تشابه راه گشایمان باشد.
سه سالگی مان مبارک. می بوسمت.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
*ژاک پره ور- ترجمه ی احمد شاملو
